بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز خود را از دست داده اند هنوز بی خانمان هستند

بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز خود را از دست داده اند هنوز بی خانمان هستند


اسکار گومز مردی را دید که برای آپارتمانی در طبقه بالا در یک چراغ چراغ در کوئینز پرواز می کرد.

در سال 2011 او به دنبال آپارتمانهایی برای خود ، خواهرش و دختر 10 ساله اش لیتزی بود و به پرورش گومز کمک کرد. این سه نفر با دیگر اعضای خانواده خود در خانه ای اجاره ای در وودساید زندگی می کردند. اما مالک می خواست ملک را بفروشد و آنها را بیرون کند.

شکار مکان جدیدی برای زندگی ناامید شد. اخیراً تعداد انگشت شماری از صاحبخانه ها به مهاجران بدون سند اجاره می دهند. اما صاحب آپارتمان در طبقه همکف احتمالاً به دلیل نمادین بودن کاغذ از آنها استقبال کرد. سقف ها بسیار کم بود. نور طبیعی و تهویه کافی وجود نداشت. تنها چیزی که برای جابجایی نیاز داشتند یک توصیه نامه از طرف صاحبخانه سابق و یک گواهی اشتغال بود.

گومز اتاقی را انتخاب کرد که کمی بیشتر از یک تشک خانگی با پنجره ای کوچک در جلوی آپارتمان بود. لیسی و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در وسط مشترک بودند. یک سالن کوچک بین اتاق خواب ها دو برابر آشپزخانه بود. باریک و تاریک بود ، اما با قیمت 1250 دلار در ماه ، چیزی بود که می توانستند بپردازند.

گومز گفت: “این یک تغییر اساسی بود. ما فضای زیادی داشتیم. ما یک اتاق ناهار خوری بزرگ ، یک اتاق نشیمن ، یک حمام بزرگ داشتیم.”

سالها بعد ، سایر اعضای خانواده به طبقه پایین و سپس به آپارتمان طبقه اول نقل مکان کردند. چهار خواهر و برادر دیگر ، از جمله شرکا و فرزندانشان ، در گومز در خانه ای کوچک در هزاران مایلی Guerrero ، Woodside ، در Gomez ، مکزیک ، به گومز ملحق شدند.

آنها هر دو مشاغل اساسی در شهر نیویورک را پوشش می دادند – یک کارگر ساختمانی ، یک خاله و یک خانه دار. گومز و دو خواهر و برادر دیگر قفسه هایی را در یک سوپر مارکت ذخیره می کنند. با این وجود ، یکی از اعضای خانواده همیشه برای آشپزی ، نظافت و تفریح ​​برای فرزندان خود آنجا بود.

سپس باران بارید. وقتی باران شدید می بارد ، گاهی یک یا دو اینچ از زمین به آن اضافه می شود. معمولاً خانواده اموال خود را از زمین برداشته و شروع به شستشو می کنند.

در ماه گذشته ، آیدا همه رکوردها را شکست و به بقیه شهر گزارش داد. بیش از سه اینچ باران در یک ساعت بارید و آپارتمان زیرزمین آنها و همه چیز را در آن ویران کرد. اکنون ، پس از گذشت بیش از یک ماه ، گومز و خانواده اش هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند و به دنبال چیزی جز زیرزمین غیرقانونی نیستند. بدون وضعیت قانونی ، حساب های بانکی و خطوط اعتباری ، آنها ممکن است چاره ای نداشته باشند.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمین وودساید نقل مکان کردند.

فلش

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

ویویرا پارا کانترلا ، “زندگی برای گفتن داستان”

شب حمله آیدا ، گومز در اتاق زیر شیروانی اتاق زیر شیروانی خود ایستاده بود که آب کثیفی از توالت و دیگر وسایل لوله کشی سرازیر شد. او در آب به سرعت بالا آمد تا زانو تا عمق بالا گرفتار شد. او با خروج از تمیز کردن ، برادرزاده های 10 ماهه و 9 ساله خود را از خواب بیدار کرد و آنها را در یک آپارتمان طبقه بالا به محل امن برد. دقایقی بعد ، او برای ذخیره اشیاء گرانبها ، گذرنامه و سایر اوراق بهادار بازگشت ، اما آب هنوز نزدیک سقف بود.

“ما دیدیم که رویاهای ما محو می شوند. کارهایی که سالها طول کشید تا کار کند. ما همه چیز را از دست دادیم ، “گومز گفت ، با غلبه بر احساسات و ناتوانی در به پایان رساندن جمله اش. من یک ممن هستم و بارها از خدا خواسته ام که چنین اتفاقی برای ما نیفتد. “

با این وجود ، او خانواده خود را در میان افراد خوش شانس می داند. در طرف دیگر بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره ، از جمله یک کودک کوچک ، در خانه خود غرق شدند ، در حالی که هشت نفر دیگر در آن شب در سراسر کوئینز کشته شدند ، که اکثر آنها سرنشینان غیرقانونی بودند. اگر گومز هنگام طوفان خوابیده بود ، معتقد است که شمار کشته شدگان در شهر شامل او ، خواهرزاده ها و خواهرزاده هایش می شد.

گومز به نقل از رمان نویس گابریل گارسیا مارکز گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده ایم.” “دیگران این شانس را نداشتند. آنها برای روایت داستان زندگی نکردند. ”

دسته ای از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را گرفته بودند ، اکنون به طبقه بالا برده شده بودند.

دسته ای از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را گرفته بودند ، اکنون به طبقه بالا برده شده بودند.

فلش

دسته ای از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را گرفته بودند ، اکنون به طبقه بالا برده شده بودند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

بار دیگر بر موضوعی تمرکز شده است که قانونگذاران مدتها در پی حل آن در مورد طوفان و پیامدهای آن بوده اند. برآوردها تعداد نیویورکی هایی را که در طبقه پایین کنترل نشده زندگی می کنند ، 100000 نفر اعلام کرده است ، اما گروه های مشاوره تصور می کنند که این تعداد می تواند بیش از دو برابر شود. هیچ محاسبه رسمی یا تجزیه جمعیتی وجود ندارد.

اما مشاوران مسکن می گویند که موضوعات مشترکی بین کسانی که در طبقه پایین زندگی می کنند مشاهده می کنند.

وی گفت: “آنها بیشتر مهاجر هستند و اغلب از خانواده های مختلط هستند. آنها کارمندان اساسی هستند. آنها کمترین حقوق را دارند. “آنتا سیچاران ، مدیر اجرایی شرکت توسعه جامعه چایا گفت. نیویورکی ها بیشترین خطر را در طبقه همکف دارند.

به دنبال ایدا ، شهردار بیل دی بلاسیو طرحی را طراحی کرد که به اعتقاد وی با هدف قرار دادن اعلان های اعزام و تخلیه ، از عواقب فاجعه بار دیگر سیل فاجعه بار برای شهر جلوگیری می کند. قبل از فصل طوفان سال آینده ، آژانس مدیریت اضطراری شهر می تواند برای ثبت نام در طبقه همکف با تیم های مبتنی بر جامعه همکاری کند.

اما مقامات هزینه می گویند که شهر نمی تواند بدون بودجه فدرال قابل توجهی پرداخت کند ، که برای جلوگیری از آسیب های آینده در مناطق مستعد سیل ، به 100 میلیارد دلار بهبود زباله نیاز دارد. در اوج همه گیری کووید -19 ، تلاش های قبلی برای آوردن طبقه همکف به کد زیستگاه پس از قطع بودجه برنامه آزمایشی از شهر در سال گذشته ناموفق بود.

دی بلاسیو همچنین تاکید کرد که با توجه به بحران مسکن شهری مقرون به صرفه ، آژانس های شهری را تحت فشار قرار نمی دهد تا اجرای مسکن غیرقانونی را تسریع کند.

“به نظر من نه گفتن به زندگی واقع بینانه نیست [illegal basement apartments] به دلیل اینکه من نمی دانم همه کسانی که به مکانی برای زندگی نیاز دارند کجا خواهند رفت. ” “اما ما واقعاً می خواهیم مردم در امنیت باشند. این واقعا یک مشکل جدی است. ”

خانواده گومز یک ماه بعد هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

خانواده گومز یک ماه بعد هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

فلش

خانواده گومز یک ماه بعد هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

“ما به خانه نیاز داریم”

بیش از یک ماه از عقب نشینی سیل می گذرد و زیرزمین خانواده گومز هنوز با تار آبی پوشانده شده و جلوی خانه انباشته شده است. زندگی خطرناک است.

گومز برای کمک از آژانس فدرال مدیریت اضطراری درخواست کرده است و فرزندانش واجد شرایط شهروند ایالات متحده هستند ، اما هنوز منتظر تأیید بودجه است. در همین حال ، او و خواهرش و دخترش ، لیسی ، با خانواده در آپارتمان بالای خانه سیل زده خوابیده اند. ده نفر اکنون در یک آپارتمان سه خوابه مشترک هستند. بقیه که در طبقه پایین زندگی می کردند پراکنده شدند و با خانواده در مناطق دیگر کوئینز اقامت کردند.

بنزین یا آب داغ این خانواده به مدت دو هفته تمام شد. گروهی از مگس های میوه که در ابتدا از قالب روی دیوارهای زیرزمین بیرون آمده بودند ، اکنون به طبقه بالا مهاجرت کرده اند.

در چند شب در هفته ، پس از انتقال به سوپرمارکت ، گومز گروهی از دوستان خود را برای تمرین رقص سنتی محلی مکزیک آماده می کند تا دختر دختری آماده شود. Quincyceraبه لیتسی ، اکنون 19 ساله ، سال اول کالج خود را با شغل نیمه وقت آغاز کرده است.

"تنها چیزی که ما نیاز داریم یک خانه است ،" لیتزی گوترش 19 ساله گفت.

فلش

لیتزی گفت: “اوه ، من خوبم ، من خانه ای ندارم که در آرامش تکالیف خود را انجام دهم” و این بسیار استرس زا است زیرا شما اینطور هستید. او بیشتر شب را در نزدیکی کتابخانه مدرسه می گذراند ، به لطف یک مکان آرام که می تواند هدفون خود را روی سر بگذارد و به موسیقی گوش دهد و سعی کند بر کارهای مدرسه تمرکز کند.

او گفت: “ما به خانه نیاز داریم ،” اگرچه هیچ کس در خانواده تصور نمی کرد که او دوباره در طبقه پایین زندگی کند.

گومز گفت: “ترس ، اضطراب و عدم اطمینان وجود دارد.” “به محض شروع باران نمی توانید بخوابید.”

اما همانطور که یک دهه پیش انجام داد – وقتی ماشین پرواز برای آپارتمانی را که اکنون رها کرده بود دید ، موانع متعددی در جستجوی خانه جدید ایجاد شد. سایر اعضای خانواده در چند هفته گذشته توسط صاحبخانه ها کنار گذاشته شده اند. گومز معتقد است که آنها به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی گفت: “اجاره یک آپارتمان در یک ساختمان مگر اینکه شما یک شهروند یا مقیم قانونی هستید.” این مانند ممنوعیت دریافت مسکن مناسب برای مهاجران است ».

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *