خطر تنگی آئورت – عوارض عفونت در عملکرد قلب


خطر تنگی آئورت – عوارض عفونت در عملکرد قلب

تنگی آئورت یکی از شایع ترین و جدی ترین مشکلات در بیماری دریچه قلب است. به زبان ساده ، تنگی آئورت تنگ شدن دهانه دریچه آئورت است. تنگی آئورت در واقع جریان خون را از بطن چپ به آئورت محدود می کند و همچنین می تواند بر دهلیز چپ فشار وارد کند.

اگرچه برخی از افراد به دلیل نقص مادرزادی قلب به نام “دریچه آئورت دو طرفه” دچار تنگی آئورت می شوند ، اما این حالت در سنین بالا بیشتر دیده می شود زیرا کلسیم یا زخم ها به دریچه آسیب می رسانند و جریان خون را فراتر از این مرز افزایش می دهند.

تنگی دریچه آئورت ؛  علامت

چرا تنگی آئورت همیشه علائم ایجاد می کند؟

پاسخ این س noال منفی است. بسیاری از افرادی که دچار تنگی آئورت یا AS هستند ، علائم قابل توجهی را تجربه نمی کنند تا زمانی که میزان جریان خون مسدود شده به میزان زیادی کاهش یابد.

علائم تنگی آئورت می تواند شامل موارد زیر باشد:

• درد قفسه سینه

• ضربان قلب سریع و شگفت انگیز

مشکل در تنفس یا تنگی نفس

احساس سرگیجه یا سبکی سر ، حتی غش کردن

• مشکل در راه رفتن در مسافتهای کوتاه

تورم مچ دست و پا

مشکل در خوابیدن یا مجبور به خوابیدن در حالت نشسته است

• کاهش سطح فعالیت یا کاهش توانایی انجام فعالیتهای عادی

نقایص مادرزادی در تنگی دریچه آئورت

نوزادان و کودکان مبتلا به تنگی مادرزادی آئورت ممکن است علائم زیر را داشته باشند:

• خستگی هنگام انجام کار

• وزنه حمل نکنید

تغذیه ضعیف یا ناکافی است

• مشکلات تنفسی

باعث تنگی دریچه آئورت می شود

3 حالت می تواند باعث گرفتگی دریچه آئورت شود:

تجمع کلسیم:

خون حاوی کلسیم ، در میان سایر مواد معدنی و مواد مغذی است. وقتی خون از دریچه آئورت عبور می کند ، رسوبات کلسیم در طول زمان در دریچه ایجاد می شود. این می تواند کار را دشوارتر و باریک تر کند.

نقایص قلبی از بدو تولد:

دریچه آئورت طبیعی دارای سه فلپ یا کاسپ است که با هم قرار می گیرند. برخی از افراد با دریچه آئورت متولد می شوند که یک ، دو یا حتی چهار طرف دارد. قلب می تواند سالها به این خوبی کار کند. اما هرچه سن شما بیشتر می شود ، احتمال سفت شدن سوپاپ بیشتر می شود. این نوع نقص مادرزادی قلب را می توان با تعمیر یا تعویض دریچه درمان کرد.

تب روماتیسمی:

اگرچه عوارض گلو درد یا مخملک به اندازه قبل شدید نیست ، اما هنوز هم می تواند تهدید کننده باشد. تب روماتیسمی می تواند به دریچه آئورت آسیب برساند. بافت اسکار تجمع کلسیم در دریچه را تسهیل می کند.

تنگی آئورت چگونه پیشرفت می کند یا مشکلات بیشتری ایجاد می کند؟

علاوه بر علائم تنگی آئورت ، که می تواند باعث ضعف ، ضعف یا بی حالی شود ، دیواره بطن چپ همچنین می تواند ضخیم شدن ماهیچه ها را نشان دهد زیرا بطن ها باید بیشتر کار کنند تا خون را از طریق دریچه باریک به داخل آئورت پمپ کنند. عروق بزرگ.

دیواره های ضخیم فضای بیشتری را در محفظه های زیرین قلب اشغال می کنند که فضای کمتری را برای بدن برای تامین خون کافی فراهم می کند. این می تواند منجر به نارسایی قلبی شود. درمان مناسب می تواند پیشرفت بیماری را معکوس یا کند کند.

افراد در معرض تنگی آئورت هستند

چه کسانی در معرض تنگی آئورت هستند؟

تنگی آئورت عمدتا به دلیل زخم و تجمع کلسیم در نوک دریچه (فلپ یا چین خوردگی) افراد مسن را درگیر می کند. حالتهای مربوط به سن معمولاً بعد از 60 سالگی شروع می شود ، اما اکثر مردم تا 70 یا 80 سالگی علائم خود را نشان نمی دهند.

در جوانان ، شایع ترین علت تنگی آئورت در جوانان یک نقص مادرزادی است. علت دیگر عدم رشد دریچه قلب است. بنابراین ، قلب برای پمپاژ خون فشار وارد دهان می کند و با گذشت سالها ، دریچه های آسیب دیده به دلیل تجمع کلسیم می توانند محکم شوند.

تنگی دریچه آئورت پیچیده

وقتی دریچه آئورت به طور معمول باز نمی شود ، قلب شما نمی تواند تمام خون موجود در آن را پمپاژ کند. این وضعیت باعث می شود خون به سایر قسمت های قلب و حتی به ریه ها بازگردد. برای تعادل ، ماهیچه قلب سعی می کند خون بیشتری را به بدن پمپ کند.
برخی از عوارض جانبی که می تواند در اثر واکنش قلب ایجاد شود عبارتند از:

درد قفسه سینه به دلیل جریان خون ضعیف در ماهیچه قلب ایجاد می شود

غش کردن (زیرا خون کافی در مغز شما وجود ندارد)

نارسایی قلبی (قلب ضعیف که خوب پمپ نمی کند)

آریتمی (ریتم غیرطبیعی قلب ناشی از جریان خون نامنظم به قلب)

تشخیص تنگی دریچه آئورت

روشهای تشخیص تنگی دریچه آئورت

برای تشخیص تنگی آئورت ، پزشک به دنبال علائم و نشانه ها می باشد ، همچنین سابقه پزشکی شما را مورد بحث قرار می دهد و یک معاینه فیزیکی انجام می دهد. پزشک می تواند با استفاده از گوشی پزشکی ضربان قلب شما را بررسی کند تا مشخص کند آیا ضربان قلب دارید که نشان دهنده وضعیت دریچه آئورت است.

علاوه بر این ، پزشک ممکن است چندین آزمایش را برای تشخیص بیماری و قضاوت در مورد علت و شدت بیماری قلبی توصیه کند. این آزمایشات شامل موارد زیر است:

اکوکاردیوگرام:

در این آزمایشها از امواج صوتی برای تولید تصاویر ویدئویی از حرکت قلب استفاده می شود. در طول این آزمایشات ، متخصص دستگاهی مانند مبدل را روی قفسه سینه نگه می دارد. پزشکان می توانند از این آزمایشات برای ارزیابی حفره های قلب ، دریچه های آئورت و جریان خون در قلب استفاده کنند.
پزشک می تواند نوع دیگری از اکوکاردیوگرام را به نام اکوکاردیوگرام جرم ترانس انجام دهد تا نزدیک دریچه آئورت به نظر برسد. در این آزمایش ، یک مبدل کوچک متصل به انتهای لوله به لوله منتهی از دهان به معده (مری) وارد می شود.

نوار قلب (نوار قلب):

در این آزمایشات ، یک سیم (الکترود) متصل به مرطوب روی پوست فعالیت الکتریکی قلب را اندازه گیری می کند. نوار قلب می تواند حفره های بزرگ قلب ، بیماری های قلبی و ریتم های غیرطبیعی قلب را تشخیص دهد.

عکس برداری از قفسه سینه:

سونوگرافی قفسه سینه می تواند به پزشک شما در تایید بزرگ شدن قلب شما کمک کند ، زیرا این می تواند نشانه تنگی آئورت باشد. آنها همچنین می توانند نشان دهند که آیا عروق خونی (آئورت) بزرگ شده اند یا کلسیم در دریچه آئورت تجمع یافته است. سونوگرافی قفسه سینه همچنین می تواند به پزشکان در بررسی وضعیت ریه ها کمک کند.

تست ورزش یا تست استرس:

آزمایش های ورزشی به پزشکان در تشخیص علائم و نشانه های بیماری دریچه آئورت در حین فعالیت بدنی کمک می کند و این آزمایشات می تواند به شدت بیماری وی کمک کند. اگر نمی توانید ورزش کنید ، داروهایی که تأثیرات مشابهی با ورزش دارند می توانند بر قلب تأثیر بگذارند.

توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن قلب:

در سی تی اسکن قلب از مجموعه ای از اشعه ایکس برای ایجاد تصویری دقیق از قلب و دریچه های قلب استفاده می شود. پزشکان می توانند از این آزمایشات برای اندازه گیری اندازه آئورت و نگاه دقیق تر به دریچه آئورت استفاده کنند.

MRI قلب:

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) قلب از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد یک تصویر دقیق از قلب استفاده می کند. از این آزمایشات می توان برای قضاوت در مورد شدت بیماری و ارزیابی اندازه آئورت استفاده کرد.

کاتتریزاسیون قلبی:

این آزمایشات اغلب برای تشخیص بیماری دریچه آئورت استفاده نمی شوند ، اما در صورتی که آزمایش های دیگر نتوانند بیماری را تشخیص داده یا درباره شدت آن قضاوت کنند ، می توانند مورد استفاده قرار گیرند. در این روش ، پزشک یک لوله نازک (کاتتر) را از رگ خونی بازو یا کشاله ران عبور داده و آن را به داخل شریان قلب هدایت می کند.

سپس رنگ از طریق کاتتر تزریق می شود ، که به شریان کمک می کند تا در اشعه ایکس (آنژیوگرافی کرونر) قابل مشاهده شود. این آزمایشات تصویر دقیقی از شریان های قلب و نحوه عملکرد قلب به پزشک می دهد. آنها همچنین می توانند فشار داخل حفره های قلب را اندازه گیری کنند.

درمان تنگی دریچه آئورت

درمان تنگی دریچه آئورت

درمان تنگی آئورت بستگی به شدت بیماری دارد:

اگر علائم خفیف هستند یا هیچ علائمی را تجربه نمی کنید ، پزشک از طریق ملاقات های منظم و معمول وضعیت شما را تحت نظر دارد. پزشک همچنین توصیه می کند که شیوه زندگی سالم خود را تغییر دهید و از داروها برای درمان علائم یا کاهش خطر عوارض استفاده کنید.

در نهایت ، شما فکر کردید که برای ترمیم یا تعویض دریچه آئورت بیمار نیاز به جراحی دارید. در برخی موارد ، حتی اگر هیچ علائمی را تجربه نکنید ، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند.

جراحی ترمیم یا تعویض دریچه آئورت معمولاً از طریق برش در قفسه سینه انجام می شود. البته ، می توان یک رویکرد تهاجمی کمتر تهیه کرد.

اگر شما دچار تنگی آئورت هستید ، در یک مرکز درمانی با تیمی چند رشته ای از متخصصان قلب و سایر پزشکان و کادر پزشکی که در ارزیابی و درمان بیماری دریچه قلب تجربه دارند ، ارزیابی و درمان می شود. این تیم می تواند توصیه های پزشکی را برای تعیین اینکه کدام داروها برای شما مناسب تر هستند ارائه دهد. کلینیک اکسیر قلب و دیابت می تواند تا پایان مسیر سلامت در زمینه خدمات درمانی برای بیمارانی که مشکلات قلبی عروقی دارند در کنار شما باشد.

گزینه های جراحی عبارتند از:

• ترمیم دریچه آئورت

• تعویض دریچه بیولوژیکی

• تعویض دریچه بیولوژیکی

جراحان به ندرت دریچه آئورت را برای درمان تنگی آئورت ترمیم می کنند ، زیرا تنگی آئورت معمولاً نیاز به تعویض دریچه آئورت دارد. برای ترمیم دریچه آئورت ، جراح می تواند پوشش دریچه جوش داده شده (کاسپ) را جدا کند.

والوپلاستی بادکنک
پزشک می تواند از یک لوله بلند و باریک (کاتتر) برای رفع یک دریچه باز کننده باریک (تنگی دریچه آئورت) استفاده کند. در این روش که “ولووپلاستی بادکنک” نامیده می شود ، پزشک یک کاتتر را داخل ورید یا کشاله ران با بالن در نوک قرار می دهد و آن را به دریچه آئورت هدایت می کند. پزشک این عمل را انجام می دهد.

دریچه آئورت را تعویض کنید

شیر مکانیکی را تعویض کنید

تعویض دریچه آئورت معمولاً برای درمان تنگی آئورت مورد نیاز است. در تعویض دریچه آئورت ، جراح دریچه آسیب دیده را برداشته و با دریچه مکانیکی یا دریچه ای ساخته شده از بافت قلب گاو ، خوک یا انسان (دریچه بافت بیولوژیکی) جایگزین می کند.

دریچه بافت بیولوژیکی با گذشت زمان از بین می رود و در نهایت باید تعویض شود. افرادی که از دریچه های مکانیکی استفاده می کنند باید از داروهایی استفاده کنند که خون را مادام العمر رقیق می کند تا از لخته شدن خون جلوگیری شود.

کاتر ترانس جایگزین دریچه آئورت می شود

تعویض دریچه آئورت ترانسفورماتور (TAVR) پزشکان برای جایگزینی دریچه آئورت از یک روش کم تهاجمی به نام transcutaneure دریچه آئورت (TAVR) استفاده می کنند. در TAVR ، پزشک یک سوند را در ساق پا یا قفسه سینه قرار داده و آن را به قلب وارد می کند. سپس سوپاپ جایگزین از طریق کاتتر وارد شده و به قلب هدایت می شود. هنگامی که دریچه متصل است ، پزشک کاتتر را از رگ خونی شما خارج می کند.

www.mayoclinic.org
www.heart.org

برای رتبه بندی این پست کلیک کنید!

[کل: 1 میانگین: 5]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *