دانشمندان مدنی چگونه داغ ترین نقاط شهر نیویورک را ترسیم می کنند؟

دانشمندان مدنی چگونه داغ ترین نقاط شهر نیویورک را ترسیم می کنند؟


آب و هوای معتدل در شهر نیویورک بر اساس استانداردهای تابستانی – پیش بینی آسمان آفتابی و ارتفاعات در دهه 80 کم. مسیرهای سایه دار در پارک ساکورا در همسایگی ارتفاعات صبحگاهی منهتن سرد و خنک هستند. اما در آن بلوک ، رودخانه ای که در معرض نور آفتاب ظهر بود ، به منطقه راهرو برخورد کرد و از آسفالت گرما تابش کرد.

پدیده خاص این بود که اواخر اواسط ژوئیه ، دکتر کریستین بریونیان ، متخصص سنجش از دور ناسا را ​​به پارک آوردند ، جایی که حدود دوجین نیویورکی داوطلب شدند تا با افزایش دما اتومبیل های خود را در منهتن و برانکس بکشند.

برونیان با کشیدن میز امضا به سایه ، گفت: “ما اکنون مانند یک جزیره گرمای شهری احساس می کنیم.

روز نقشه برداری به عنوان بخشی از تلاش ملی اداره ملی اقیانوسیه و جوی برای درک بهتر جزایر حرارتی شهری انجام شد: ساختمانهای مستحکم ، تعداد زیادی بتن و سایبان کوچک درختان زندگی را در تابستان گرم می کند. تیم مشاوره شعبه های پروژه برانکس و منهتن و همچنین محققان واحد برانکس جنوبی و موسسه زمین در دانشگاه کلمبیا را هماهنگ کرد.

دکتر ملیسا باربر ، بنیانگذار واحد برانکس جنوبی و سازمان دهنده این پروژه نقشه برداری ، می گوید: “ما واقعاً احساس می کنیم دمایی که می شناسیم 70-80 یا 80 یا شاید 90 درجه بالاتر است.

دکتر ملیسا باربر (سمت چپ) با داوطلبان نقشه برداری حرارتی در Maria Sola Praja Greene Space در 24 ژوئیه 2021 صحبت می کند.

فلش

دکتر ملیسا باربر (سمت چپ) با داوطلبان در نقشه برداری حرارتی فضای سبز Maria Sola Praja در 24 ژوئیه 2021 صحبت می کند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

با افزایش دما در سراسر جهان ، جزایر گرمایی شهری با ورود ساکنان جدید به شهرها حتی خطرناک تر می شوند. یک مطالعه جهانی بر روی 13000 منطقه شهری از دهه 1980 نشان داد که گرما و رطوبت ، که زندگی ساکنان شهرها را تهدید می کند ، سه برابر شده است. این تغییر به این دلیل بود که مردم به دلیل افزایش جمعیت شهری به طور فزاینده ای گرم می شوند. شورای شهر نیویورک در مورد تغییرات آب و هوایی پیش بینی می کند که تا سال 2050 ، این شهر در سال 2020 دو برابر بیشتر از 90 درجه فارنهایت در سال 2020 تجربه خواهد کرد.

تابستان سخت امسال تقریبا 650 نفر را به اورژانس شهر نیویورک فرستاد که بیش از میانگین چهار تابستان قبل است. بر اساس گزارش سال 2017 تهیه شده توسط دفتر شهردار بیل دو بلاسیو ، گرمای شدید بیش از هر آب و هوای شدید دیگر نیویورکی را می کشد. اما بر برخی از محله ها بیشتر از سایر مناطق تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان داده است که محله های فقیرنشین و مناطق با جمعیت بیشتر در این سبک در تابستان دمای بالاتری را تجربه می کنند. باربر می گوید دلیل آن این است که این مکان ها متراکم ساخته شده اند – دارای آسفالت زیاد و چند درخت سایه دار.

او گفت: “ما از بسیاری از ساختارها و زیرساخت هایی که باید برای نوعی گرمای محافظ ایجاد شود غافل شده ایم.”

این تغییرات می تواند برای کودکان و بزرگسالانی که در معرض گرمای شدید هستند و افرادی که در خارج از خانه کار می کنند خطرناک باشد. یک گزارش شهری نشان داده است که بین سال های 2010 تا 2019 ، سالانه حدود 10 نیویورکی بر اثر استرس گرمایی جان خود را از دست می دهند. سیاهپوستان نیویورکی دو برابر همسایگان سفیدپوست خود کشته شدند.

دکتر لیو یون ، سازمان دهنده و محقق فوق دکتری در موسسه زمین ، می گوید: “افرادی که در مناطق پر خطر هستند کمتر به مراقبت های بهداشتی دسترسی دارند. “این تصادفی نیست.”

نظارت بر دما

نقشه کشی های دما به صورت جفت کار می کردند و مسیرهای از پیش تعیین شده ای را در سطح شهر با سنسورهای پلاستیکی سفید رنگ که از پنجره های سرنشینان اتومبیل خود آویزان شده بود ، طی می کردند. هر ثانیه سنسور غیرفعال می شود و تغییر در موانع گرما و رطوبت را حس می کند.

برخی از داوطلبان در مورد پروژه از طریق گروه های مشاوره آب و هوا شنیده اند. اعضای خانواده با دیگران تماس گرفتند. حداقل دو راننده سابق کابین بودند که از دانش عمیق خود در خیابان ها به شیوه ای جدید استفاده می کردند. همه آنها تجربه یک تابستان سخت در شهر نیویورک را داشتند.

فاتو دیوپ ، داوطلب که از گرمای هوا هنگام نگاه کردن به سنسور از طریق پنجره اتومبیل خود در ترافیک بعد از ظهر صحبت می کرد ، گفت: “از آنجا که من از آفریقا آمده بودم ، منتظر آن بودم.” “اما خیلی گرم بود ، فکر کردم” این چیست؟ “

لیز مک میلان ، کمک خلبان دیوپ ، گفت: “گاهی اوقات در هارلم ، مانند هوای راکد است. “شما این گرما را از بتن دریافت می کنید. تمام گرما از زمین بیرون می آید. تمام گرما از ساختمان ها دفع می شود. ”

دو مرد در صندلی راننده و سرنشین یک ماشین نشسته اند و به نقشه نگاه می کنند.

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع به نقشه برداری حرارتی ، دستورالعمل ها را مرور می کنند.

فلش

کالوین باربر (سمت چپ) و آلخاندرو موندو قبل از شروع به نقشه برداری حرارتی ، دستورالعمل ها را مرور می کنند.

ژاکلین جفری ویلنسکی

سازمان دهندگان پروژه می گویند که یافته ها را تجزیه و تحلیل کرده و نقشه ها را به صورت آنلاین منتشر خواهند کرد. دانشمندانی مانند برونیان آنها را با داده های دیگری در اختیار می گذارند تا بهتر بفهمند چگونه زیرساخت ها بر گرمای ما تأثیر می گذارد.

این نقشه ها می تواند توسط اتحادیه برانکس جنوبی و سایر گروه ها برای مشاوره در مورد پروژه های زیرساختی افزایش دهنده گرما مانند پارک ها ، سفره های آب زیرزمینی قابل دسترس و ایستگاه های خنک کننده-به ویژه آنهایی که بیشتر در مناطق نادیده گرفته شده سکونت دارند ، استفاده شود.

باربر گفت: “اگر از برخی از این داده ها استفاده کنیم ، می توانیم این ایده را پرورش دهیم که می توانیم از چیزی مانند یک آبشار لذت ببریم.” “ما همچنین می توانیم از چیزهایی مانند فضای سبز لذت ببریم. بنابراین اگر این راهی باشد که بتوانیم ایده عدالت را پیش ببریم ، این کار را انجام می دهیم. “

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *